W handlu pracował do 1954.
Praca kupca nie dawała mu satysfakcji, dlatego równocześnie pracował, jako nauczyciel muzyki w miejscowym LO.
Od początku pobytu w Czarnkowie prowadził chóry. Pierwszym chórem, który prowadził w Czarnkowie był mieszany chór kościelny przy kolegiacie Świętej Marii Magdaleny (połowę stanowiły kobiety, połowę mężczyźni). Chór ten składał się z byłych chórzystów przedwojennego chóru „Harmonia” i śpiewał podczas sumy niedzielnej i w czasie świąt. Organista grał na organach, a Maksymilian dyrygował chórem. Kubacki wspominał, że najtrudniej mu było wyciszyć mocne soprany, zagłuszające innych. Ze względu na represje wobec Kościoła, chór śpiewał przez krótki okres.
W Czarnkowie powiększyła się rodzina Kubackich. Na świat przyszły dzieci: Barbara-Janina, Wojciech-Lubomir i Elżbieta-Cecylia. Umarła 7-letnia córka Bogumiła.
W 1954 decyzją władz Czarnkowa została powołana nowa placówka kulturalna w Czarnkowie – Powiatowy Dom Kultury. Kubacki został powołany na stanowisko kierownika Powiatowego Domu Kultury w Czarnkowie. W tym czasie rozwinął szeroką działalność kulturalno-społeczną.