Trzyosobowy kabriolet De Luxe otrzymał oznaczenie Convertible Coupe, a pięciomiejscowy: Convertible Club Coupe.
Oba modele były nadal oparte na tym samym podwoziu o rozstawie osi 2845 mm (112 cali). De Luxe był oferowany tylko z silnikiem 85 KM, a standardowy Ford z obiema opcjami. Wersja z silnikiem 85 KM miała oznaczenie fabryczne Model 81A, a z silnikiem 60 KM Model 82A. Produkcję rozpoczęto w listopadzie 1937 roku i wyprodukowano 410 048 samochodów roku modelowego.
1939 rok
W 1939 roku modelowym ponownie przeprowadzono znaczny lifting obu modeli, na wzór luksusowego modelu Lincoln Zephyr tego samego koncernu. Podstawowy Ford otrzymał atrapę chłodnicy w stylu ubiegłorocznej wersji De Luxe, z poziomych listew w kolorze nadwozia, podzieloną na dwie części przez „dziób” maski, zachowując reflektory w owiewkach na przejściu błotników w maskę. Od ubiegłorocznego modelu De Luxe odróżniały go wizualnie przede wszystkim trzy chromowane poziome paski na atrapie oraz napisy „Ford” po bokach maski za atrapą, umieszczone w zagięciu ozdobnej listwy, ciągnącej się do tyłu nadwozia. W wersji De Luxe zaś przednie błotniki stały się pękate, a reflektory zostały umieszczone bezpośrednio w błotnikach, wpisując się kloszami w ich krzywiznę.