W latach 1934–1936 wchodził w skład Rady Banku Polskiego SA w Warszawie; należał do Rady Giełdy Pieniężnej w Warszawie, był członkiem Rady Naczelnej (1927–1931) i członkiem Zarządu (1932–1939) Związku Banków w Polsce. Był też członkiem Rady (1927–1929), a następnie członkiem prezydium Rady (1930–1931) Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów („Lewiatana”).
Był człowiekiem bardzo zamożnym, właścicielem wielu akcji wymienionych wyżej przedsiębiorstw i towarzystw oraz kilku warszawskich nieruchomości. Przejął po ojcu obowiązki społeczne, zwłaszcza opiekę nad przekazaną państwu polskiemu w 1919 przez fundatorów Państwową Szkołą Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda.
W maju 1928 miał ciężki wypadek samochodowy, w którym zginęli jego przyjaciele Józef i Antonina Balińscy. Utworzył fundację ich imienia, dzięki której powstała średnia szkoła zawodowa w Reginowie w pow. baranowickim, prowadzona przez salezjanów. Pozostałą część funduszu przekazano na wykończenie prowadzonej przez nazaretanki szkoły żeńskiej w Nowogródku.
W latach 1934–1939 był przewodniczącym komisji finansowej Komitetu Budowy Muzeum Przemysłu i Techniki w Warszawie. Członek Stowarzyszenia Ekonomistów Polskich.