mały Strzępiak białawy, strzępiak cienisty (Inocybe umbratica Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Inocybe, Inocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Lucien Quélet w 1884 r. i nadana przez niego nazwa naukowa jest ważna. Synonimy: Inocybe commixta Bres. 1884 Inocybe paludinella var. umbratica (Quél.) Gminder 2010 Inocybe umbratica f. aurantiaca Takah. Kobay. 2002 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 roku. Andrzej Nespiak w 1990 roku opisał go pod nazwą strzępiak cienisty.
Morfologia Kapelusz Średnica do 2,5 cm, początkowo stożkowaty, potem rozpostarty z wyraźnym, tępym garbkiem. Brzeg początkowo podgięty, potem wyprostowujący się i promieniście pękający. Powierzchnia początkowo biaława, potem szarobeżowa z żółtawym odcieniem, jedwabista, pokryta delikatnymi włókienkami, lepiej widocznymi przy brzegu. Blaszki Zatokowato wycięte, początkowo jasnobeżowe, potem ciemniejsze, z oliwkowym odcieniem. Ostrza silnie, białawo orzęsione. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość 0,3–0,4 cm, walcowaty, u podstawy nieco zgrubiały i białawy od grzybni. Powierzchnia biała i oszroniona. Miąższ Biały, w trzonie włóknisty.