Zasadniczy przełom w jego twórczości plastycznej nastąpił w 1985 roku, kiedy postanowił odejść od rejestracji subiektywnych przeżyć i rozpoczął pracę nad zapisem prawd uniwersalnych. Stworzył własny styl abstrakcyjnego symbolizmu. W swoich pracach stosował proste, lecz bardzo wymowne symbole jak koło, łuk czy trójkąt. Jego obrazy z dojrzałego okresu twórczego przedstawiają na ogół jakieś kosmiczne, bezgraniczne przestrzenie". Pisał wiersze i eseje, publikowane w lokalnej prasie.
Artysta scharakteryzował swój program twórczy tymi oto słowami: „Moje obrazy nie są rejestracją subiektywnych doznań i emocji. Nie oznacza to, że sam proces twórczy nie dostarcza mi intensywnych przeżyć. Kiedy maluję zapominam jednak o ulotnych stronach ducha i koncentruję się na zapisie prawd uniwersalnych i niezmiennych. Staram się więc zawrzeć w warstwie symbolicznej obrazów istotne ludzkie doświadczenia, usiłowania, dążenia i mity, składające się na współczesny wizerunek człowieka. Mam też cichą nadzieję, że niektóre z moich prac dotykają tego, co ukrywa się za efektowną, choć złudną zasłoną świata rzeczy”.