podjął następującą decyzję:
Ikona została przeniesiona do monasteru kremieńskiego Świętego Wniebowstąpienia Pańskiego w hutorze Sauszkin (obecnie rejon kletski obwodu wołgogradzkiego), gdzie była przechowywana do 1918 r. Po zamknięciu monasteru ikonę uratował ostatni jego przełożony, archimandryta Pantalejmon, który zabrał ją ze zbezczeszczonej siedziby. Dalsze losy ikony są pełne tajemnic – prawdopodobnie archimandryta ukrywał się wraz z ikoną w Pustyni Sierocej, starożytnym eremie jaskiniowym na prawobrzeżnym Donie nieopodal stanicy Sierocej. W czasach radzieckich ikona została podzielona na dwie części, aby łatwiej było ją ukryć. Po śmierci archimandryty Pantalejona była przechowywana w starej cerkwi w mieście Frołowo (w obwodzie wołgogradzkim).
W następstwie tego, że w 1992 r. kremieński monaster Świętego Wniebowstąpienia Pańskiego został zwrócony Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, ikona wróciła do pierwotnej siedziby, gdzie przebywa do dziś. Drogi krzyżowe z ikoną odbywają się współcześnie na terenie rejonu kletskiego, gromadząc wielu wiernych i odnotowując przypadki cudownych