1 listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i przydzielony został, w stopniu kaprala, do 2 kompanii 5 pułku piechoty Legionów. Uczestnik wojen polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Wyróżnił się w dniu 11 listopada 1918 r. podczas walk o Przemyśl, kiedy to poprowadził swoją sekcję do ataku, zdobywając koszary nieprzyjaciela oraz biorąc jeńców i sprzęt wojskowy. Podczas tego ataku został ranny. Za ten czyn odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz awansowany na plutonowego. Od 16 marca 1919 służył w 6 kompanii 1 pułku piechoty Legionów.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim jako urzędnik wojskowy XI rangi. Wiosną 1921 pełnił służbę w Szefostwie Łączności Naczelnego Dowództwo Wojska Polskiego. Później został przeniesiony do Departamentu VI Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych i przydzielony do Centralnych Zakładów Wojsk Łączności w Warszawie. Z dniem 1 marca 1924 prezydent RP przemianował go z urzędnika wojskowego XI rangi na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1922 i 101. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział kancelaryjny. W maju 1927 został przeniesiony z Departamentu VI MSWojsk. do Gabinetu Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych na stanowisko kierownika kancelarii.