Prowadziła tam także szkołę narciarską na pustyni, ucząc ludzi jeździć na nartach po wydmach.
II wojna światowa W czasie II wojny światowej Marie Marvingt podjęła pracę pielęgniarki Czerwonego Krzyża, kontynuowała promocję samolotu pogotowia oraz założyła i utrzymywała centrum rekonwalescencji dla rannych pilotów. Działała również we francuskim Ruchu Oporu, za co otrzymała Medal z Rozetą Francuskiego Ruchu Oporu.
Po II wojnie W 1950 roku Marie Marvingt otrzymała srebrny medal od burmistrza Nancy za pracę na rzecz miasta i okolic. Z kolei 30 stycznia 1955 roku otrzymała główną nagrodę Deutsch de la Meurthe przyznaną przez Fédération Nationale d’Aéronautique za pracę na rzecz medycyny lotniczej.
W 1955 roku (a więc w wieku 80 lat) Marie Marvingt nauczyła się pilotować helikopter. Do końca życia jeździła na rowerze i np. w wieku 86 lat przejechała na rowerze 1000 km w ciągu roku.
Marie Marvingt zmarła 14 grudnia 1963 roku w wieku 88 lat w Laxou w północno-wschodniej Francji. Została pochowana na Cimetière de Préville w Nancy.
thumb|130px|Marie Marvingt, 1910 r.