Nadawca i odbiorca informacji nie mogą się wyprzeć, że uczestniczyli w wymianie informacji w rolach, w których rzeczywiście występowali.

Dążenie do wyżej wymienionych cech, stanowi bardzo istotne działanie w procesie bezpieczeństwa informacji. Należy również wskazać, że z uwagi na różne rodzaje właściwości, które z natury mają odmienny charakter i specyficzne cechy, będzie potrzeba podejmowania odrębnych działań, w celu realizacji wszystkich wymienionych własności. Bowiem inne działania należy podjąć do zapewniania dostępności danych, a całkiem jeszcze inne do zachowania ich poufności.

Międzynarodowym standardem przedstawiającym definicje własności bezpieczeństwa informacji, a jednocześnie głównym jej źródłem odnoszącej się do tego zagadnienia jest norma ISO27000. Poza tym ważną rolę w opisywaniu tych własności zajmuje: Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, która w swoim artykule pierwszym wymienia te atrybuty odnośnie do cyberbezpieczeństwa, cytując „cyberbezpieczeństwo – odporność systemów informacyjnych na działania naruszające poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych lub związanych z nimi usług oferowanych przez te systemy;”, a także opisane są one również pokrótce w art. 8, 14, 26 oraz 33Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r.