W 1935 wrócił do Polski i został skierowany do domu w Chludowie, gdzie wykładał filozofię i jej historię, a także retorykę i pisma św. Tomasza z Akwinu, a wkrótce został wicedyrektorem. Po napaści Niemiec na Polskę klasztor chludowski został przez Niemców zmieniony w więzienie dla polskich duchownych, których po niedługim czasie wywieziono do obozu koncentracyjnego w Dachau. Udało mu się, jako jednemu z nielicznych, uniknąć wywózki. Pracował we wsi do końca wojny. W 1945 został rektorem seminarium w Chludowie, był też profesorem, ekonomem i proboszczem. W 1948 przeniósł się z całą uczelnią do Pieniężna i 10 września 1948 został mianowany rektorem Domu św. Wojciecha. Ufundował dla miejscowego kościoła obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej, jak również zbudował grotę maryjną. Pogarszający się stan jego zdrowia uniemożliwił mu wkrótce aktywność i zmarł w 1951.
Rodzina mały|Groby o. Jana i jego brata o. Teofila (w drugim rzędzie) Miał brata, Teofila, który również został werbistą (ojcem).
Przypisy
Kategoria:Polscy misjonarze katoliccy Kategoria:Polscy werbiści Kategoria:Ludzie związani z Pieniężnem Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1951