Niwelacja dialektów (, ) – proces lingwistyczny powodujący redukcję zróżnicowania w danym języku. Polega na upodabnianiu się do siebie różnych gwar, a tym samym zaniku różnic międzydialektalnych, zwłaszcza cech stereotypowych. Jest konsekwencją fundamentalnych zmian we współczesnych społeczeństwach. Następuje przede wszystkim w przypadku intensywnych kontaktów między użytkownikami rozmaitych dialektów, np. wskutek migracji.
W drodze procesów niwelacji struktura poszczególnych dialektów może przejmować cechy języka standardowego lub gwar sąsiadujących. Niwelacja bywa wynikiem szerzenia języka standardowego (za pośrednictwem programów edukacyjnych i alfabetyzacji) oraz celowego przestrzegania skodyfikowanych norm językowych. Zanik dialektów na dużą skalę nastąpił np. w przypadku języka polskiego, którego użytkownicy w dużej mierze przeszli na dialekt ogólnopolski, porzucając silnie zróżnicowane gwary tradycyjne. Języki standardowe zaczęły powstawać w XIX w., a do ich rozpropagowania i rozwoju piśmienności doszło jeszcze później.