Jeszcze lepiej poradziła sobie w deblu z Kloss, gdyż wygrały cały turniej, pokonując w decydującym meczu Chris Evert i Virginię Wade 7:6, 2:6, 6:1.
Sezon 1974 rozpoczęła dopiero od maja, kiedy to osiągnęła trzecią rundę singla (porażka z Sue Barker 5:7, 8:6, 2:6) i półfinał debla (w parze z Pat Walkden-Pretorius) w Bournemouth. Tydzień później wystąpiła w Rzymie. W grze podwójnej ponownie doszła z Walkden-Pretorius do półfinału, w którym przegrały z pierwszą parą turnieju Chris Evert i Olgą Morozową 3:6, 4:6. W grze pojedynczej odpadła w trzeciej rundzie w meczu przeciwko swojej deblowej partnerce – 3:6, 6:3, 2:6. Premierowy wielkoszlemowy start w Paryżu nie udał się młodej reprezentantce RPA, która odpadła w pierwszej rundzie z Heide Orth 6:3, 5:7, 5:7. Tydzień później w Beckenham wyrównała swój ubiegłoroczny rezultat i doszła do 1/8 finału, ulegając w nim Christine Janes 3:6, 6:7. Podczas Wimbledonu 1974 nastąpił przełom w grze siedemnastoletniej tenisistki. W pierwszym meczu singla wygrała z Sue Barker 6:0, 9:7, w drugim z Michèle Gurdal 6:3, 7:5, w trzeciej rundzie odprawiła Helen Gourlay 6:3, 5:7, 9:7, a w czwartej pokonała czwartą zawodniczkę turnieju Rosie Casals 6:2, 6:3. Odpadła dopiero w ćwierćfinale ze starszą o jedenaście lat Virginią Wade 3:6, 2:6.