Ale zbierał okazy także w całej Finlandii – od Wysp Alandzkich na południu do Laponii na północy.
Praca naukowa Johan Ivar Lindroth był przede wszystkim mykologiem, ale dobrze znał się także na roślinach naczyniowych i również je zbierał. Szczególnie jego zainteresowanie wzbudziły głowniowce (Ustilaginomycetes). W 1908 opublikował Ureduneae fennicae – jedno z najbardziej kompleksowych opracowań tej grupy grzybów jakie kiedykolwiek wydano. W latach 20. i 30. XX wieku napisał dwutomowe dzieło Die Ustilagineen Finnlands, w 1938 Enumeratio Ustilaginearum fennicarum.
W naukowych nazwach utworzonych przez J.I. Lindrotha taksonów dodawany jest cytat Lindr.
Publikacje Lindroth, J.I. (1901), Mykologische Mittheilungen, 1-4. Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica 20 (9): 29 pp., tab Lindroth, J.I. (1902), Mykologische Mittheilungen, 5-10. Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica 22 (3): 20 pp Lindroth, J.I. (1902), Die Umbelliferen-Uredineen, Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica 22 (1): 224 pp., tab Lindroth, J.I. (1902), Verzeichnis der aus Finnland bekannten Ramulariaarten.