Zwyciężył w biegu na 60 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1984 w Göteborgu, wyprzedzając Antonio Ullo z Włoch i Ronalda Desruellesa z Belgii. Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles odpadł w półfinale biegu na 100 metrów, a na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie w półfinale biegu na 60 metrów.
Odpadł w półfinale biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie oraz w półfinale biegu na 60 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1987 w Liévin. Na halowych mistrzostwach świata w 1987 w Indianapolis zajął 6. miejsce w finale biegu na 60 metrów. Zajął 4. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów oraz odpadł w półfinale biegu na 100 metrów i ćwierćfinale biegu na 200 metrów na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie. Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu zajął 6. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów oraz odpadł w ćwierćfinale biegu na 100 metrów.
Haas był mistrzem RFN w biegu na 100 metrów w latach 1980–1983 i 1985–1987, a w biegu na 200 metrów mistrzem w 1980 i 1987, wicemistrzem w 1983, 1985 i 1986 oraz brązowym medalistą w 1981. Był również mistrzem RFN w sztafecie 4 × 100 metrów w 1983.