W 1921 roku przeprowadzono reformę podziału eparchii na dekanaty. Dekanat kańczudzki został przemianowany na leżajski, a parochia Gorzyce została wyłączona do nowego dekanatu sieniawskiego. Dziekanem dekanatu został ks. Iwan Kaminśkyj paroch w Zalesiu.
W 1924 roku w skład dekanatu wchodziło 8 parochii: Dąbrówka, Dębno, Krzeczowice, Kuryłówka, Leżajsk, Mirocin, Tarnawka, Zalesie. Dziekanem był ks. Iwan Kaminśkyj paroch w Zalesiu, a wice-dziekanem ks. Nikita Bułyk paroch w DębnieShimatism' Vsego Klira Greko-Katoličeskogo Eparhij Soedinenyh' Peremyskoj, Samborskoj i Sânockoj na God' ot' Rozd. Hr. ... (1924) (s. 39-40) (ukr.) [dostęp 2024-03-04]. W 1930 roku w skład dekanatu wchodziło 9 parochii (dołączono Kraków), a w 1932 roku - 11 parochii (dołączyły Kańczuga i Ożanna).
W 1938 roku w skład dekanatu wchodziło 11 parochii: Dąbrówka, Dębno, Kańczuga, Kraków, Krzeczowice, Kuryłówka, Leżajsk, Mirocin, Ożanna, Tarnawka, Zalesie. Na terenie dekanatu było 15 569 wiernych, dziekanem był ks. Iwan Kaminśkyj paroch w Zalesiu, a wice-dziekanem ks. Nikita Bułyk paroch w DębnieŠematizm Vsego Greko-Katolic'kogo Duhovenstva Zlučenih' Eparhij Peremiskoï, Sambirskoï i Sânickoï na Rik Božij ...