Jan Pogan (ur. 7 lutego 1899 w Sułoszowej, zm. w 1919 pod Baranowiczami) – plutonowy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 7 lutego 1899 w Sułoszowej, w ówczesnym powiecie olkuskim guberni kieleckiej, w rodzinie Feliksa i Marii (Marianny) z domu Zębala. Uczęszczał do gimnazjum w Olkuszu, gdzie należał do Związku Strzeleckiego.
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 1 pułku piechoty. Od września 1915 służył w 10. kompanii 6 pułku piechoty, z którym walczył podczas I wojny światowej. Major Wilhelm Orlik-Rückemann we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „dnia 27 października 1915 w czasie walki o Kamieniuchę kompania 10/6 pp Leg. Pol. poniosła bardzo ciężkie straty, gdyż musiała atakować w dzień umocnioną pozycję i podchodzić pod silnym ogniem nieprzyjacielskich karabinów maszynowych i artylerii w odkrytym terenie. Między innymi padł żołnierz niosący karabin maszynowy. Gdy zauważono brak karabinu maszynowego wysłano dwóch żołnierzy na poszukiwanie, jednak po przejściu kilkudziesięciu kroków zostali ranni. Wówczas zgłosił się na ochotnika szeregowiec Jan Pogan i mimo bardzo gęstego ognia dotarł na miejsce wypadku i przyniósł karabin maszynowy. Śmiałym tym czynem, narażając swe życie, umożliwił szer.