17 Dywizja Powietrznodesantowa () – istniejący w latach 1943–1945 i 1948–1949 związek taktyczny wojsk powietrznodesantowych Armii Stanów Zjednoczonych.
Została sformowana 15 kwietnia 1943 roku, w czasie II wojny światowej. Chrzest bojowy dywizji miał miejsce w czasie bitwy o Ardeny, jednak najbardziej zasłynęła z udziału w operacji Varsity pod koniec wojny. Ze względu na swoją odznakę, dywizja zyskała przydomek Złote Szpony (ang. Golden Talons).
Historia 17 Dywizja Powietrznodesantowa została sformowana 15 kwietnia 1943 roku w obozie szkoleniowym w Camp Mackall. Jej dowództwo objął gen. William M. Miley. Pierwsze oddziały dywizji zostały przetransportowane do Wielkiej Brytanii w sierpniu 1944 roku.
25 grudnia 1944 roku została przydzielona do 3 Armii gen. George’a Pattona. Wraz z nią wzięła udział w bitwie o Ardeny. Uczestniczyła w działaniach mających odciążyć obrońców Bastogne i docelowo wyprzeć Niemców z Belgii. 26 stycznia 1945 została wycofana z linii frontu.
24 marca 1945 roku brała udział w operacji Varsity współdziałając brytyjską 6 Dywizją Powietrznodesantową. Dywizja została zrzucona w okolicy Diersfordt w Niemczech. Celem jednostki było opanowanie miejscowości wraz z przyległym lasem.