Dom Kordopułowa () – zbudowany w 1754 r. dom w Melniku, w południowo-wschodniej Bułgarii, należący niegdyś do greckiego kupca Manolisa Kordopułowa. Jest największą rezydencją z epoki odrodzenia na Półwyspie Bałkańskim, jaka zachowała się do dziś. W domu znajdują się weneckie malowidła ścienne, rzeźby w drewnie i witraże, a także ogromne beczki do przechowywania wina Melnik. Znajduje się na liście 100 atrakcji turystycznych Bułgarii.
Historia thumb|Jeden z witraży w Domu Kordopułowa Rezydencja należała do greckiej rodziny kupców Kordopoulos. Zbudowana została w 1754 r. (lub 1758 r.) jako miejsce do produkcji, przechowywania i handlu winem. Ostatnim znanym przedstawicielem rodziny był Manolis Kordopoulos lub Kordopułos, który ukończył winiarstwo we Francji i zmodernizował tę gałąź przetwórstwa w Melniku. W swoim domu udzielał schronienia bułgarskiemu rewolucjoniście Jane Sandanskiemu (1872-1915). Został zabity w czasie wojny bałkańskiej przez Turków opuszczających miasto w 1912 r. Po jego śmierci właścicielką domu stała się Agnesa, która była albo pokojówką, albo siostrą Kordopoulosa. Poślubiła Georgi Cincarow, który pracował jako służący. Bezdzietne małżeństwo adoptowało siostrzeńca, Gawraiła, ojca Nikoły Paspalewa, obecnego właściciela domu. W latach 1973–1979 (lub 1974–1980) architekt Georgi Łabow nadzorował renowację domu.