II wojna światowa 26 czerwca 1940 aresztowali ją gestapowcy. Przez następnych 10 miesięcy była więziona w zamku w Lublinie. W 1941 została wywieziona do żeńskiego obozu koncentracyjnego Ravensbruck, otrzymując nr obozowy 6010. Mobilizując inne więźniarki nauczycielki, zorganizowała tajne nauczanie dla dziewcząt. Napisała podręczniki dla uczennic więźniarek. Rękopis jednego z nich przechowywany jest w muzeum w Lund. Wspólnie z więźniarkami podjęła inicjatywę opracowania książki kucharskiej. W czasie pobytu w Ravensbrück wielokrotnie poddawana była torturom i okrutnym eksperymentom, które zostawiły trwały uszczerbek na jej zdrowiu fizycznym (zdeformowane nogi) oraz psychicznym (znaczące zaburzenia snu). Mimo trwałych śladów szybko wróciła do pracy.
Podczas wojny hitlerowcy zamordowali w więzieniu lwowskim jej syna, Zbigniewa.
Po II wojnie światowej W końcu lutego 1945 w ramach akcji hrabiego Folke Bernardotte, razem z kilkunastoma tysiącami więźniarek, została uwolniona przez Niemców i przewieziona do Szwecji.