Władysław Konopka (ur. 11 maja 1892 w Krakowie, data i miejsce śmierci nieznane) – kapitan pilot Wojska Polskiego, żołnierz c. i k. armii podczas I wojny światowej, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Marcina i Olimpii z Zacharyaszów. Zdał maturę w gimnazjum i rozpoczął studia prawnicze, które przerwał po czterech semestrach. Po wybuchu I wojny światowej został 1 sierpnia 1914 roku powołany do odbycia służby w armii austro-węgierskiej. Otrzymał przydział do 12 pułku armat polowych, a 1 września 1917 roku został przeniesiony do 8 pułku artylerii ciężkiej. W marcu 1918 roku został skierowany na kurs obserwatorów do Wiener Neustadt, po ukończeniu szkolenia został przydzielony do Fliegerkompanie 36 (FliK 36) i walczył na froncie włoskim i serbskim.
14 listopada 1918 roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W połowie listopada zgłosił się do służby w nowo formowanej na lotnisku rakowieckim Eskadrylli Lotniczej. 17 grudnia 1918 roku otrzymał przydział do Sekcji Żeglugi Napowietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Następnie, z racji swego doświadczenia lotniczego, został skierowany na kurs pilotażu w I Niższej Szkole Pilotów w Krakowie oraz Szkoły Lotniczej na Ławicy.