System Gribeauvala (fr.: Système Gribeauval) – system artyleryjski opracowany przez francuskiego generała porucznika Jean Baptiste Vaquette de Gribeauvala w XVIII wieku.
Pozwalał on na zastosowanie lżejszych dział bez konieczności zmniejszania zasięgu ich strzału. Po powrocie Gribeauvala do Francji, jego system stopniowo zastępował dotychczas używany system Vallière’a. Nowe uzbrojenie w znacznym stopniu przyczyniło się do zwycięstw francuskich wojsk podczas wojen o niepodległość kraju i wojen napoleońskich. Podstawowym założeniem systemu Gribeauvala było ulepszenie armat, haubic i moździerzy. Następnym wprowadzonym systemem był System roku XI, a kolejnym system Valée.
Rozwój W połowie XVIII wieku prężnie rozwijała się mobilna artyleria polowa. Inżynierowie balistyki i metalurdzy wprowadzili rozwiązania, które obniżyły masę armat, podczas gdy inni eksperci budowali lżejsze łoża dział. Kalibry dział armatnich zostały znormalizowane, rozwiązał się zatem problem wielu różnych rodzajów kalibrów. Gribeauval był doświadczonym oficerem bojowym i zdolnym teoretykiem artylerii. Wraz z pojawieniem się systemu Gribeauvala Francuzi cieszyli się najlepszą artylerią w Europie.