Józefem Londzinem, Jan Kotas napisał dodatek do wydanego w języku niemieckim przewodnika Mieczysława Orłowicza i Romana Kordysa „Ilustrowany przewodnik po Galicji” po Śląsku Cieszyńskim (1914).
W 1915 Jan Kotas został zmobilizowany do cesarsko-królewskiej armii Austro-Węgier i brał udział w walkach na frontach I wojny światowej. Po wojnie krótko pracował na terenie Wielkopolski. Wrócił do rodzinnych stron w 1922 r. Przygotował akty prawne związane z budową nowego schroniska na Stożku, wznoszonego w okolicznościach daleko niesprzyjających (ustanowienie granicy państwowej na Stożku, hiperinflacja), a uroczyście otwartego latem 1922 r. W tymże roku Jan Kotas otworzył w Cieszynie własną kancelarię notarialną. Związany z Polskim Stronnictwem Ludowym „Piast”, w 1930 r. przeszedł do Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy i z jego listy wybrany został na posła do Sejmu Śląskiego kolejnych trzech kadencji (1930–1939). W sejmie zajmował się kwestiami gospodarczymi. Od 1925 r. przewodniczył Serwitutowej Komisji Rewizyjnej w Cieszynie, dwa lata później został kuratorem Związku Spółek Rolniczych w Księstwie Cieszyńskim, w 1933 objął kierownictwo Związku Spółek Szałaśniczych. Z tej tematyki ogłosił szkic historyczny „Szałasy” w II Roczniku PTT ‘Beskid Śląski’ w Cieszynie”.