Anorexia mirabilis (z łac. i gr.Słowo anorexia pochodzi z greki, natomiast mirabilis z łaciny “cudowny brak apetytu”) – zaburzenie odżywiania znane również jako święta anoreksja, które było powszechne w czasach średniowiecza w Europie, choć nie tylko. W dużej mierze dotykało głównie zakonnic. Sama praktyka samogłodzenia była powszechna wśród religijnych, głównie młodych kobiet, jako sposób naśladowania cierpienia Jezusa Chrystusa .
Zastanawiający jest fakt, że większość ze świętych poszczących stanowiły kobiety. Część z nich została wyniesiona do wyższego stanu społecznego a nawet zyskało dużą sławę z powodu niecodziennej praktyki żywieniowej. Trwa dyskusja czy anorexia mirabilis stanowi pewną historyczną kontynuację jadłowstrętu psychicznego i takie stanowisko utrzymuje część badaczy, choć pojawiają się również głosy, że anoreksję mirabilis należy rozumieć jako odrębną, średniowieczną formę religijnej pobożności kobiet w konkretnej sytuacji społeczno-historycznej.