Służba Wszystkie okręty typu Argonaute weszły do służby w Marine nationale między 1932 a 1935 rokiem. Jednostki otrzymały numery ewidencyjne NN6–NN7, Q162 i Q176–Q177. W momencie wybuchu II wojny światowej wszystkie okręty pełniły służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 17. dywizjonu 6. eskadry 4. Flotylli okrętów podwodnych w Bizercie („Aréthuse”, „Atalante”, „Vestale” i „Sultane”) i 19. dywizjonu 1. Flotylli okrętów podwodnych w Tulonie („Argonaute”). W czerwcu 1940 roku okręty nadal znajdowały się w składach swoich dywizjonów, przechodząc remonty. W listopadzie 1940 roku rozbrojone w myśl postanowień zawieszenia broni jednostki znajdowały się w Tulonie pod kontrolą rządu Vichy.
8 listopada 1942 roku „Argonaute” wziął udział w próbie odparcia desantu Aliantów na Oran, jednak tuż po opuszczeniu portu jednostka została wykryta i zatopiona ogniem artylerii oraz bombami głębinowymi przez niszczyciele HMS „Achates” i . Pozostałe cztery okręty typu Argonaute w grudniu 1942 roku weszły w skład marynarki Wolnych Francuzów.