Wytwórnia Fonoscope wydawała utwory pod nazwą La cartolina che canta.
W Stanach Zjednoczonych pocztówki dźwiękowe funkcjonowały jako krótkotrwała moda – zamieszczano na nich życzenia urodzinowe lub reklamy, dodawano do czasopism lub wydawano kolekcjonerskie limitowane nagrania.
Obecnie wyroby te wydawane są w limitowanych edycjach przez niszowe wytwórnie w USA czy Japonii.
W Polsce Choć nie zostały wynalezione w Polsce, w kręgach kolekcjonerów fonografii funkcjonują jako Polish postcards.
Pocztówki przyczyniły się do wzrostu popularności niektórych piosenek. Podczas gdy państwowe wytwórnie pozyskiwały licencje na zagraniczne nagrania długo i wybiórczo, fani samodzielnie załatwiali nagrania z zagranicy lub właśnie korzystając z pocztówek.
Polskie pocztówki funkcjonowały w obiegu od lat 60. do 80., kiedy zostały wyparte przez kasety i winylowe siódemki lepszej jakości. Wczesne pocztówki wykonywane były z kartonika powlekanego cienką warstwą winylu. Wczesną krajową technologię produkcji pocztówek opanowano na początku lat 60.