W tym samym tekście postulował większe przenikanie się specjalności teatralnych, argumentując, że aktor, reżyser, performer i choreograf coraz częściej posługują się kamerą, narzędziami cyfrowymi, montażem obrazu i dźwięku oraz systemami multimedialnymi, a szkoła teatralna powinna umożliwiać studentom różnych specjalności wspólną pracę nad projektami.
Jako dziekan Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej zainicjował działania służące szerszemu włączeniu tradycji Jerzego Grotowskiego do praktycznego kształcenia studentów. Współpraca z Tomaszem Rodowiczem i Teatrem CHOREA objęła cykl warsztatów, powstanie Studium o Hamletach oraz międzynarodowe działania warsztatowe z udziałem studentów szkół teatralnych z kilku krajów Europy, prowadzone m.in. w Brzezince. Doświadczenia te opisał w tekście ogłoszonym w piśmie „Performer” Instytutu im. Jerzego Grotowskiego w 2019.
W późniejszej praktyce łączył metody wywodzące się z tradycji Grotowskiego z technikami viewpoints i devised theatre;