Getto obejmowało teren pomiędzy ulicą Dworną, Woziwodzką, Żydowską, Rybaki, Zieloną, Senatorską, Starym Rynkiem. Główna brama znajdowała się na ul. Senatorskiej, u wylotu na Stary Rynek. Na tym terenie zostało zgrupowanych około 10 000 Żydów z Łomży, Jedwabnego, Piątnicy, Stawisk, Wizny i Rutek. W wyniku ogromnego przeludnienia, głodu i zmuszania do ciężkiej pracy w getcie panowała dyzenteria i tyfus. W przeciągu trzech miesięcy ok. 3400 Żydów z getta poniosło śmierć. 2200 osób, po uprzedniej selekcji na placu Zielonym, Niemcy zamordowali w lasach niedaleko Giełczyna (16 sierpnia 1941 około 200 osób a dzień później około 2000). Rozkaz eksterminacji Żydów wydał szef łomżyńskiego Gestapo W. Erdbrügger w sierpniu. W tym lesie rozstrzelano około 3000 Żydów. W eksterminacji Żydów łomżyńskich były zainteresowane władze administracyjne; w tym również landrat Karl von GroebenWaldemar Monkiewicz: Zagłada skupisk żydowskich w regionie białostockim w latach 1939, 1941–1944..
11 listopada 1942 getto zostało zlikwidowane.