Na jednej ze ścian cokołu widać medalion z wyrzeźbioną twarzą, być może Herkulesa. U stóp króla leży łagodny lew trzymający zerwane łańcuchy w pazurach i kilka połamanych ogniw. Lew symbolizuje wyzwolenie narodu hiszpańskiego w wyniku wydalenia wojsk francuskich.
Obraz był kilkakrotnie poddawany restauracji. W 1994 roku w tym procesie przeprowadzonym w Muzeum Prado usunięto m.in. czarną farbę domalowaną w tle. W czasie oczyszczania płótna odsłonięto także pentimenti, m.in. w okolicy lewej ręki statui Hiszpanii, z której malarz prawdopodobnie usunął namalowane wcześniej berło i wokół głowy króla, z której usunął wieniec laurowy. Początkowo obie postaci – król i Hiszpania posiadały zarówno berło, jak i laurową koronę. Według historyka sztuki Salvadora Carretera postać kobieca jest alegorią Hiszpanii konstytucyjnej, której ikonografia jest spójna z obrazem Hiszpania, Czas i Historia. Uśmiechnięta Hiszpania z odsłoniętymi piersiami jawi się jako konstytucyjna matka hiszpańskiego ludu, koronująca króla wieńcem laurowym trzymanym w prawej ręce. Jednak Ferdynand VII po powrocie do ojczyzny 24 marca 1814 roku odmówił złożenia przysięgi na konstytucję, dekretem z 11 maja zniósł jej postanowienia i przywrócił monarchię absolutną. Dokonując zmian w symbolach Goya odzwierciedlił nową sytuację polityczną.