Józef Strumiłło herbu Nałęcz (ur. 14 grudnia 1774 w Kulkiszkach, zm. 30 lipca 1847 w Wilnie) – prawnik, mason, członek Rządu Tymczasowego w Wilnie, działacz Towarzystwa Patriotycznego, więzień polityczny, ziemianin, przyrodnik i prekursor nauk ogrodniczych.
Życiorys Ukończył sześcioklasową szkołę wydziałową prowadzoną przez bernardynów w Traszkunach, a następnie Wydział Prawa Szkoły Głównej LitewskiejLeszek Zasztowt, Strumiłło Józef (1774-1847), Polski Słownik Biograficzny, t. 44, Warszawa-Kraków 2006-2007, s. 433–435.. Od 1795 był adwokatem w sądach wiłkomierskich, a od 1798 w litewskim Trybunale Głównym. W czasie kampanii Napoleona I na Moskwę od lipca 1812 był członkiem Rządu Tymczasowego w Wilnie. W latach 1801–1825 był wybranym sekretarzem Izby Szlacheckiej gub. wileńskiej. Od 1811 członek wileńskiej masonerii, od 1816 członek loży „Gorliwy Litwin”, następnie loży „Szkoła Sokratesa” i „Wielbiciele Cnoty” w WilnieStanisław Małachowski-Łempicki, Wolnomularstwo na ziemiach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego 1776-1822. Dzieje i materiały. Wilno, 1930, s. 34, 47.. Po wprowadzeniu w 1822 zakazu działalności tajnych organizacji oficjalnie zrezygnował z funkcji i działalności w masonerii.