Jako środkowy zagrał w dwóch przegranych z All Blacks w 1951 roku meczach; w trzecim, w którym ostatecznie nie wystąpił, miał zostać przesunięty na skrzydło ataku. W 1952 roku, w którym Wallabies rozegrali dwumecze z Fidżi i Nową Zelandią – został kapitanem Wallabies i pozostał w tej roli do końca reprezentacyjnej kariery. Podczas wyprawy do RPA w 1953 roku w trzech testmeczach, w których zagrał, jego partnerem na środku ataku był James Phipps. Po drugim z nich, będącym pierwszą porażką gospodarzy od piętnastu lat, Springboks w uznaniu jakości jego gry znieśli go z boiska na ramionach. Zmagając się z kontuzją kolana zagrał jeszcze w trzecim z testmeczów, w ostatnim zaś został zastąpiony przez Herba Barkera. Po powrocie z Południowej Afryki przerwał uprawianie sportu na jeden sezon koncentrując się na ostatnim roku studiów medycznych, powrócił do grania w roku następnym na tournée do Nowej Zelandii. Po występie w jednym z testmeczów doznał urazu ramienia w meczu z regionalną drużyną, który wyeliminował go z reszty spotkań. Łącznie w latach 1949–1955 rozegrał czternaście testmeczów w barwach Wallabies.