wzajemna niechęć między nimi zaczęła oscylować na granicy otwartej wrogościPayne 1970, s. 150–152.. Co prawda w wyborach z lutego 1936 roku anarchiści udzielili poparcia koalicji , w składzie którego znajdowała się Esquerra, ale po wyborczym zwycięstwie stosunki znowu się pogorszyły. W kwietniu 1936 anarchistyczne bojówki zamordowały , który w roku 1934 kierował działaniami przeciw CNT. Wśród katalanistów doszło do sporów, dotyczących taktyki względem rządu centralnego i partii radykalnej lewicy; część krytykowała ERC i kontrolowany przez nią autonomiczny rząd Generalitat za ustępliwość i domagała się podjęcia bardziej zdecydowanego kursu. W maju 1936 z federacji ERC wystąpiła współtworząca ją dotąd (EC)Antonio Gascón Ricao, El complot de Estat Català contra Companys, [w:] Enric Ucelay-Da Cal, Arnau González i Vilalta (red.), Contra Companys, 1936. La frustración nacionalista ante la revolución, Valencia 2012, , s. 90–92..