Praca reporterki była jej pasją. W pisaniu o Polsce i losach zwykłych ludzi, uwikłanych w trudną, PRL-owską rzeczywistość, upatrywała wielki sens, a także dziennikarską powinność. W jej reportażach – często okrojonych przez cenzurę – jest zapis siermiężnej codzienności lat 70. i 80. XX wieku, zabarwiony dystansem i poczuciem humoru, ale też ciepłym współczuciem dla przedstawianych osób. Interesowali ją ludzie, którzy swoją wyobraźnią i szczyptą szaleństwa pragnęli zmienić otaczający ich świat realnego socjalizmu (jak bohater reportażu Przygody rewizora, pierwodruk „Literatura” 1976Przygody rewizora, „Literatura” 1976 nr, oraz w: Wszyscy święci na urlopie, Kraków 1979, s. 6–22.). W 1987 roku, w wydawnictwie podziemnym ukazała się książka Krzyż i kotwica, poświęcona życiu prześladowanych (od grudnia 1970 roku do sierpnia 1980) stoczniowców.