Trenerem zespołu był Mieczysław Chmura, w mieście po budowie sztucznego lodowiska stworzył się dobry klimat dla rozwoju hokeja na wysokim poziomie; drużynie patronowała SFA „Autosan” (entuzjastą i admiratorem hokeja był jej dyrektor Leszek Kawczyński, który od 1966 do 1980 pełnił funkcję prezesa honorowego klubu), podjęto współpracę ze szkołami w zakresie kształcenia młodych adeptów dyscypliny, a poza tym następował wzrost zainteresowania drużyną ze strony mieszkańców. W efekcie tego celem władz klubu był awans do II ligi polskiej. Finalnie hokeiści Stali wywalczyli mistrzostwo okręgu, co uprawniało do rywalizacji w barażach o awans do II ligi 1970/1971. W marcu 1970 Stal bez powodzenia rywalizowała o awans do II ligi, przegrywając na wyjeździe z Polonią Bytom 11:6, u siebie z Dolmelem Wrocław 4:14W źródle podano wynik 4:14 (0:7, 1:3, 1:4), w którym nie zgadza się finalna suma goli z bramkami w tercjach. oraz remisując z drużyną Elektro Łaziska Górne 7:7 (trzy gole Radzkiego).
thumb|200px|Budynek byłej SP nr 7 w Sanoku, gdzie prowadzono klasy sportowe