Frédéric-César de La Harpe (ur. 6 kwietnia 1754 w Rolle w kantonie Vaud, zm. 30 marca 1838 w Lozannie) – polityk szwajcarski, republikanin, wychowawca późniejszego cara Aleksandra I Romanowa. Był zwolennikiem idei oświecenia oraz rewolucji francuskiej. Współzałożyciel Republiki Helweckiej oraz członek jej władz centralnych.
Biografia mały|lewo|Essai sur la Constitution du Pays de Vaud autorstwa Frédérica-Césara de La Harpe’a. Urodził się w Szwajcarii. Niechęć do berneńskiej administracji w rodzinnym kantonie spowodowała, że wyjechał za granicę. W 1784 znalazł zatrudnienie na rosyjskim dworze cesarskim jako wychowawca przyszłego cara Aleksandra I i jego brata Konstantyna. Po wybuchu rewolucji francuskiej zaczął w Petersburgu zaczął przygotowywać plany do ewentualnego powstania w Vaud. W 1794 wyjechał z Rosji do Szwajcarii, a stamtąd do Paryża, gdzie szukał francuskiej pomocy w wyzwoleniu Vaud spod dominującej pozycji Berna. W 1797 opublikował dzieło pt. Esej na temat konstytucji kantonu Vaud (Essai sur la constitution du pays de Vaud), czyli traktat anty-berneński.