Później oskarżono go o spisek przeciwko państwu i antyfrancuską intrygę, przez co musiał uciekać z kraju.
Wraz z upadkiem Napoleona w 1814 zyskał od swojego protektora i byłego ucznia, cara Aleksandra I, oficjalną obietnicę niepodległości dla Vaud i wystąpił w tej sprawie w imieniu Szwajcarii i jego rodzinnego kantonu na kongresie wiedeńskim. W 1816 powrócił do Vaud, Otrzymał tam stanowisko w radzie ustawodawczej i zasiadał w niej do 1828.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1754 Kategoria:Zmarli w 1838 Kategoria:Szwajcarzy