Rasnitsynaphis – wymarły rodzaj owadów z rzędu pluskwiaków i infrarzędu mszyc. Jedyny z monotypowej rodziny Rasnitsynaphididae.

Mszyce o przysadzistym ciele długości od 2 do 2,4 mm. Głowa cechowała się wypukłym przednim brzegiem i obecnością szwu koronowego. Aparat gębowy miał krótszą od ciała kłujkę, sięgającą ku tyłowi do środka długości odwłoka. Czułki były dłuższe niż ⅓ długości ciała, ale krótsze niż jego połowa. Zbudowane były z dziewięciu członów, z których trzeci był od 2 do 4 razy dłuższy niż szeroki, te od czwartego do ósmego równych lub niemal równych długości, a ostatni był węższy niż pozostałe człony biczyka i miał stępiony wierzchołek. Powierzchni wszystkich członów biczyka urzeźbione były poprzecznymi żeberkami. Narządy węchowe czułków zwane rynariami miały nieco elipsoidalny kształt i rozmieszczone były mniej lub bardziej gęsto w licznych, poprzecznych, niekiedy łączących się rządkach dookoła członów; brak ich było na członie wierzchołkowym. Skrzydła miały dużą, spiczastą, wrzecionowatą pterostygmę o długości od 3 do 3,5 raza większej od szerokości. Przednie żyłki kubitalne CuA1 i CuA2 miały odrębne nasady, a ta pierwsza była 2,5 raza dłuższa od tej drugiej.