Olga Tokarczuk w zbiorze Czuły narrator opisuje przytrafiającej się jej przypadki obiektywne (choć sama nazywa je po prostu synchronicznościami). Jeden z nich odnosi się do powieści Dom dzienny, dom nocny, w której stworzyła postać Marty ubranej w sweter z rozciągniętymi dziurkami od guzików. Lata później poznała wnuków budowniczych swojego domu w Kotlinie Kłodzkiej. W trakcie wizyty u artystki pokazywali jej swoje stare, rodzinne zdjęcia. Na jednym z nich widniała starsza pani w swetrze z porozciąganymi guzikami, ich babcia Marta. Drugi przypadek obiektywny, jaki przywołuje Tokarczuk, przytrafia się jej w trakcie opisywania historii Paschalisa, mnicha poszukującego własnej płci i tożsamości. W tym momencie do autorki dzwoni mąż, by poinformować ją o wygranej Conchita Wurst w konkursie piosenki Eurowizja.
Przypisy
Bibliografia Jolanta Dąbkowska-Zydroń, Metamorfoza przedmiotu surrealistycznego – w poszukiwaniu źródeł, Sztuka i Filozofia 12, Warszawa 1996 Margaret Iversen, Chance. Documents of Contemporary Art, wyd.