Chociaż Wendo nigdy nie osiągnął międzynarodowego sukcesu podobnego do Papa Wemba czy Zaiko Langa Langa, grał koncerty w Afryce, Europie i USA i jest uznawany za jednego z ojców współczesnej muzyki afrykańskiej.
Problemy polityczne W szczytowym momencie swojej sławy Wendo nawiązał przyjaźnie z niektórymi przyszłymi przywódcami niepodległości DRK, w szczególności z Patricem Lumumba. Morderstwo premiera Lumumby w 1961 roku i następnie przejęcie władzy przez generała porucznika Mobutu Sese Seko w 1965 r., zamknęło możliwości Wendo w polityce, muzyce i w życiu publicznym. Postanowił przestać występować, powołując się na wykorzystywanie jego muzyki do celów politycznych.
Kiedy Laurent-Désiré Kabila przejął władzę w 1997 roku, on (a później jego syn Joseph Kabila) wspierali Wendo we wznowieniu kariery nagraniowej i koncertowej. Wendo powrócił do występowania wraz ze starymi członkami swojego zespołu Victoria Bakolo Miziki. Koncertował w Afryce i Europie, zachwycając publiczność porównywalnie do Buena Vista Social Club i Orchestra Baobab.
Późniejsze życie Kolosoy po raz ostatni wystąpił publicznie w Kinszasie w Demokratycznej Republice Konga w 2004 roku.
W 2005 roku zachorował i przestał występować publicznie.