Rozprzestrzenienie Rodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Podrodzina nominatywna ma zasięg kosmopolityczny, przy czym największą różnorodność osiąga na półkuli wschodniej. Podrodzina Pamphantinae występuje na półkuli zachodniej, głównie w krainie neotropikalnej, ale jeden gatunek jest endemitem Australii. Bledionotinae występują tylko w Palearktyce. Henestarinae zasiedlają głównie krainę palearktyczną i etiopską, ale jeden rodzaj jest neotropikalny. Australocorinae są endemitami Australii.
W Polsce stwierdzono 3 gatunki z rodzaju wyłupień (zobacz: wyłupieniowate Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1860 roku przez Friedricha W.F. von Bärensprunga jako podrodzina Geocorinae w obrębie szeroko rozumianych zwińcowatych. W 1913 roku A.L. Montandon podzielił ją na trzy plemiona: Germalini, Geocorini i Henestarini, zaś w 1921 roku Ernst Evald Bergroth wprowadził czwarte plemię, Psammiini. Thomas J. Henry w 1997 roku opublikował wyniki analizy filogenetycznej infrarzędu, na podstawie której wniósł niektóre podrodziny zwińcowatych, w tym Geocorinae, do rangi osobnych rodzin. Na jej podstawie wyróżnił w ich obrębie trzy podrodziny: Geocorinae, Bledionotinae i Henestarinae.