Józef Bohdan Rogoyski (także Rogojski, Rogójski) herbu Brochwicz (ur. 15 marca 1820 w Żarnowcu, w pow. krośnieńskim, zm. w lutym 1896 w Łodzi) – polski chemik, propagator nowoczesnego rolnictwa, przedsiębiorca.

Życiorys Uczył się w gimnazjach w Rzeszowie, Lwowie i Przemyślu, maturę uzyskał w Nowym Sączu. W latach 1840–1842 studiował na politechnice i Wyższej Szkole Weterynaryjnej w Wiedniu. Następnie w latach 1842–1844 gospodarował w odziedziczonych dobrach Łęki w pow. krośnieńskim. Potem służył w armii austriackiej jako kadet w pułku ułanów (1844–1846). Następnie odbył studia w Ecole de Chimie Pratique w Paryżu (1846–1850) pod kierunkiem Charlesa Frédérica Gerhardta. W 1850 uzyskał doktorat z filozofii i nauk przyrodniczych w Paryżu, gdzie w latach 1850–1853 prowadził badania nad siarczynami miedzi – w ich toku uzyskał pierwszy siarczyn miedziawo-amonowy i siarczyn miedziawy. Zajmował się także ustaleniem składu niektórych soli aminokobaltu (III) i otrzymał nową ich grupę znaną obecnie pod nazwą kobaltiaków. Podjął również zagadnienia słownictwa chemicznego. Przebywając we Francji zainteresował się także zagadnieniami rolnictwa. Odbył też kilka podróży w 1851 do Belgii, Holandii i Anglii, zaś w 1852 do Stanów Zjednoczonych oraz Turcji.