1884, s. 545;.
W 1859 przeniósł się do Królestwa Polskiego, gdzie został profesorem chemii i technologii chemicznej w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie. Potem był nauczycielem chemii w Kielcach (1860–1862) i Radomiu (1863–1871)Marta Meducka, Zapomniany nauczyciel, Józef Bohdan Rogoyski, "Studia Kieleckie" 1991, nr 1/69, s. 153-159. W 1863 uzyskał nagrodę na światowej wystawie w Londynie za rozprawę z chemii przesłaną francuskiej Akademii Nauk. W trakcie pobytu w Kielcach i Radomiu wygłaszał odczyty dla ziemian na tematy wchodzące w zakres gleboznawstwa i chemii rolnej, przeprowadzał analizy chemiczne próbek gleby i materiałów roślinnych. Zamieszczał także artykuły w "Gazecie Rolniczej" i "Kurierze Rolniczym".
W 1872 przeniósł się do Łodzi, gdzie przy wsparciu finansowym ziemian łódzkich zreorganizował i kierował następnie fabryką nawozów sztucznych (pudrety) w Nowej Brusie pod Łodzią, jednak przedsięwzięcie okazało się nieopłacalne i zakład zamknięto w 1873. W latach 1874–1878 odbył podróż na Ukrainę i do Turcji. Po powrocie do Łodzi próbował prowadzić różne przedsiębiorstwa techniczne, ale wszystkie te przedsięwzięcia okazały się nieudane a on sam stracił w nich resztę gotówkiJan Zawidzki, Dr.