Po wybuchu I wojny światowej w 1914 jako c. k. nadporucznik (tj. porucznik) pozasłużbowy został zmobilizowany w pierwszej mobilizacji C. K. Armii i służył do 26 sierpnia 1914, gdy został superarbitrowany, po czym służył ponownie od 13 lipca 1915. Przed 1918 został awansowany na stopień kapitana. Do 1918 formalnie pozostawał profesorem C. K. I. Wyższej Szkoły Realnej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Zweryfikowany w stopniu kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W pierwszej połowie lat 20. był oficerem rezerwowym 58 pułku piechoty w Poznaniu.

Na początku lat 20. nadal uczył tych samych przedmiotów w macierzystym zakładzie, początkowo pod nazwą Państwowa Pierwsza Szkoła Realna w Krakowie. Po przemianowaniu szkoły na VIII Państwowe Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Augusta Witkowskiego uczył wyłącznie matematyki. Pod koniec roku szkolnego 1924/1925 przebywał na urlopie. Następnie ponownie uczył w VIII Gimnazjum wykładając nadal matematykę. W pierwszym półroczu roku szkolnego 1929/1930 był na urlopie, a decyzją z 30 stycznia 1930 odszedł z pracy.