Jako osadnik wojskowy otrzymał 11 hektarową działkę w osadzie Marysin, w gminie Szczorse powiatu nowogródzkiego, którą przekazał ojcu, a po jego śmierci oddał bratu i siostrze. 5 września 1922 został zatrudniony w Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach, ale 28 lutego następnego roku został zwolniony z powodu redukcji. Później znalazł zatrudnienie w urzędzie gminy Korelicze. Od 27 stycznia 1930 pracował na stanowisku sekretarza zarządu gminy Poręba. Później mieszkał w osadzie Andrzejów, w gminie Warchoły powiatu ostrowskiego.. Od 1936 pracował w PKP w Jędrzejowie. Od 1938 w Lipsku nad Wisłą był właścicielem hurtowni tytoniowej.
W czasie trwania kampanii wrześniowej został zmobilizowany do 1 pułku piechoty Legionów, a następnie internowany na Węgrzech. W 1941 udało mu się powrócić do rodziny. Od 1946 mieszkał i pracował w samorządzie miejskim na etacie księgowego w Ziębicach, położonych na Dolnym Śląsku. Zmarł w Ziębicach i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Wincenty był żonaty z Zofią z domu Adamus, z którą miał czworo dzieci: Jadwigę (ur. 1924), Henryka (ur. 1926), Jerzego Ryszarda (ur. 1928) oraz Krystynę (ur.