Karol Szałwiński zginął w katastrofie na rzece Wiśle 13 sierpnia 1906 roku. Pogrzeb pięciu ofiar katastrofy miał uroczysty charakter. Ciała zmarłych wyprowadzono z nieistniejącej już przystani na rzece Wiśle. Następnie wieluset osobowy kondukt odprowadził ciała ofiar na Cmentarz Komunalny, gdzie spoczęli w zbiorowej mogile przy głównej alei w kwaterze 36/1/12. Pochowanym wystawiono istniejący do dziś pomnik, którym opiekuje się Włocławskie Towarzystwo Wioślarskie. W 1910 roku obok ofiar katastrofy spoczęła Tekla Szałwińska, matka Karola. Przy pomniku ofiar znajduje się także zabytkowy grób Kazimierza Łada, przeniesiony tu ze starego cmentarza przy Zielonym Rynku. Ofiarom poświęcono również żelazny krzyż w miejscu katastrofy, niezachowany do dziś.
Spuścizna W 1991 r. Maria Irena Filipiak (1913-2007), córka Władysława Dowmonta sprzedała część zabytkowego wyposażenia warsztatu swojego ojca, a wcześniej Karola Szałwińskiego Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku Obejmuje ono m.in. aparaty fotograficzne, negatywy, parawany, prasę do fotografii, krzesła, taborety, fotele i matrycę z napisem „K. Szałwiński”. Wyposażenie warsztatu jak i fotografie autorstwa Szałwińskiego i Dowmonta są eksponowane w Muzeum Historii Włocławka, gdzie utworzono z nich osobną ekspozycję pod tytułem Zakład fotograficzny z XIX/XX w.