Obiekt ma kubiczną bryłę, uproszczony i płaski detal, a także tradycyjny podział otworów okiennych, z którego wyłamuje się zlokalizowane na poddaszu studio z pracownią malarską od strony ul. Grochowe Łąki. Ma ono charakterystyczne okno wstęgowe pod gzymsem koronującym oraz drugie, ukośnie zlokalizowane w stosunku do elewacji, w formie nawiązującej do rozwiązań fabrycznych.
W pracowni malarskiej na poddaszu funkcjonował od 1931 Instytut Sztuk Pięknych Adama Hannytkiewicza. Z wnętrza tego korzystał, tworząc swoje dzieła, m.in. Wojciech Kossak.
Kamienica, jako jedyna, przetrwała z przedwojennego zagospodarowania linii zabudowy ulicy Garbary, pomiędzy Grochowymi Łąkami i klasztorem jezuitówZbigniew Zakrzewski, Ulicami mojego Poznania. Część 2, Kwartet, Poznań, 2006, s. 292, .
Zobacz też W pobliżu znajdują się m.in.: Kantor Krzyżanowskiego, dwór przy ul. Szyperskiej w Poznaniu, stacja pomp na Garbarach w Poznaniu, arsenał artyleryjski, Szkoła Podstawowa nr 40 im. Mieszka I w Poznaniu.
Przypisy
Garbary 97 Kategoria:Garbary (Poznań)