Jennifer Craik wychodzi od samego pojęcia mody definiując zjawisko turystyki modowej. Nazywa modę „obliczem globalnej wioski”, tworem o wielu twarzach. Twarze te nakładają się na siebie i tworzą siatki. Moda w tym wypadku jest przekaźnikiem wielu wiadomości, takich jak: tożsamość kulturowa, marki globalne, lokalne, odrębność, uniwersalność stylu, autentyczność, tradycja kulturowa, rękodzieło. Turyści wchłaniają te wiadomości prawie nieświadomie. To, jak turysta przetworzy te informacje, wpłynie na podejmowane przez niego decyzje. Finalnie świat mody łączy się ze światem turystyki, a coraz bardziej niszowy gatunek turystyki modowej staje się nieodłączną częścią przemysłu turystycznego, gdy turystyka stała się dodatkiem do przemsłu mody. Moda i turystyka służą tworzeniu marzeń i obrazów inności, w których konsumenci mogą podróżować do wyśnionego miejsca. Turystyka modowa to logiczne udoskonalenie tkania snówJennifer Craik: Fashion, Tourism and Global Culture, [w:] The Handbook of Fashion Studies, red. S. Black, J. Entwistle, A. de la Haye, A. Rocamora, H. Thomas, Oxford 2013, s. 364–380..