Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L. 11434.VM z dnia 3 lutego 1922 r. (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z dnia 18 lutego 1922 r.).
W drugiej połowie listopada 1920 r. został bezterminowo urlopowany z wojska i rozpoczął (w styczniu 1920 r.) kształcenie w Centralnej Szkole Jazdy w Grudziądzu, po ukończeniu której ponownie przydzielono go do 11 pułku ułanów. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (sygnatura: L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dnia 1 grudnia 1921 r. i 378. lokatą łączną w korpusie oficerów jazdy (była to jednocześnie 74. lokata w starszeństwie). Przez całą swą karierę służył w 11 pułku ułanów z Ciechanowa. W tym czasie zajmował między innymi stanowiska dowódcy szwadronu karabinów maszynowych, dowódcy plutonu łączności oraz oficera mobilizacyjnego pułku. Awansowany do rangi porucznika kawalerii ze starszeństwem z dnia 1 sierpnia 1923 r., a do stopnia rotmistrza ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 r.. Na dzień 23 marca 1939 r. nadal piastował stanowisko oficera mobilizacyjnego 11 p. uł. i zajmował 12. lokatę w swoim starszeństwie pośród rotmistrzów kawalerii.