Witold Jabłoński (ur. 20 września 1887 w Sosnowcu, zm. 17 lipca 1916 w Boguminie) – sierżant Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 20 września 1887 w Sosnowcu, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Antoniego i Emilii z Szczepańskich. Miał siostrę Zofię, po mężu Święcicką. Uczęszczał do Sosnowieckiej Szkoły Realnej. W 1905 wziął czynny udział w strajku szkolnym, za co został uwięziony, a następstwie wydalony ze szkoły (w trakcie kształcenia w 6 klasie). Wyjechał do Belgii, gdzie rozpoczął studia techniczne na politechnice w Leodium. Powrócił po trzech latach i został wcielony do armii rosyjskiej.

19 kwietnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich z przydziałem do I oddziału karabinów maszynowych 6 pułku piechoty. 5 lipca 1916 został ciężko ranny pociskiem szrapnela w czasie walk pod Studzienicą, po czym przewieziono go (11 lipca) do szpitala rezerwowego w Boguminie, w którym zmarł 17 lipca 1916.