W nocy z 7 na 8 listopada jednostka skierowała się w stronę bazy, docierając do Betasom po tygodniowym rejsie.
1941 rok 24 stycznia 1941 roku okręt wyszedł z bazy i udał się w ten sam rejon co podczas pierwszej misji. Podczas rejsu „Otarię” trapiły problemy techniczne (m.in. doszło do awarii sterów i uszkodzenia zbiorników balastowych), w wyniku czego jednostka musiała zawrócić i 1 lutego przybyła do Bordeaux w celu dokonania koniecznych napraw. 5 lutego okręt ponownie wyszedł w morze i od 13 do 24 lutego patrolował wody na zachód od Szkocji, nie spotykając przeciwnika. Bezowocny rejs „Otarii” zakończył się 1 marca, kiedy jednostka zawinęła do Betasom.
Trzecia atlantycka misja bojowa okrętu rozpoczęła się 6 maja, kiedy „Otaria” opuściła port i skierowała się w rejon na zachód od Irlandii. Mimo problemów technicznych okręt patrolował wyznaczony rejon od 10 do 20 maja, atakując przepływający przez sektor konwój. „Otaria” wystrzeliła niecelną torpedę w kierunku niszczyciela, który przeszedł do kontrataku bombami głębinowymi. Jednostka przetrwała atak niszczyciela, lecz później płynąc na powierzchni została ostrzelana przez dwa samoloty i została zmuszona do awaryjnego zanurzenia (w wyniku ostrzału na pokładzie śmierć poniosło dwóch matów: Biagio Biondi i Raffaello Conti).