Bolesław Antoni Frey (ur. 12 lipca 1895 w Grabówkach, zm. 1 października 1974 w Krakowie) – sędzia, żołnierz Legionów Polskich i porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ignacego i Marii z d. Oprych. Student prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był członkiem Związku Strzeleckiego w Bochni. Od 27 sierpnia 1914 w Legionach Polskich. Żołnierz w 3 pułku piechoty Legionów Polskich, z którym brał udział w walkach podczas I wojny światowej. Szczególnie odznaczył się 25 stycznia 1915 w bitwie pod Rafajłową, gdzie „powstrzymał szpice nacierającego prawego skrzydła wojsk rosyjskich”. Za tę postawę został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 5 lipca 1916 pod Wołczkiem dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do wiosny 1919.
Od 1 kwietnia 1919 w odrodzonym Wojsku Polskim. W stopniu sierżanta w 7 pułku piechoty walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej. 25 lipca 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 lipca 1919 na stopień podporucznika w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 83 z 6 sierpnia 1919 roku, poz. 2888..